ศีลสูตร

อรรถกถาศีลสูตรที่ ๖

พึงทราบวินิจฉัยในศีลสูตรที่ ๖ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ตีหิ ฐาเนหิ ความว่า ด้วยเหตุ ๓ อย่าง.

ในบทก่อน กาเยน เป็นต้น มีอธิบายว่า คนทั้งหลายเห็นภิกษุทั้งหลายเดินมาจะทำการต้อนรับ เมื่อไปก็ตามส่ง กระทำการนวดและชโลม (ด้วยน้ำมัน) เป็นต้น ปูอาสนะไว้บนอาสนะศาลา ตั้งน้ำดื่มไว้ ชื่อว่าย่อมได้บุญด้วยกาย.

คนทั้งหลายเห็นภิกษุสงฆ์กำลังเดินบิณฑบาต เมื่อกล่าวคำเป็นต้นว่า ท่านทั้งหลายจงถวายข้าวยาคู ข้าวสวย เนยใสและเนยข้นเป็นต้น จงบูชาด้วยของหอมและดอกไม้เป็นต้น จงรักษาอุโบสถ จงฟังธรรม และจงไหว้พระเจดีย์เถิด ดังนี้ ชื่อว่าได้บุญด้วยวาจา.

คนทั้งหลายเห็นภิกษุทั้งหลายกำลังเที่ยวบิณฑบาต เมื่อคิดว่า ขอให้ชาวบ้านจงถวายทานเถิด ดังนี้ ชื่อว่าได้บุญด้วยใจ.

บทว่า ปสวนฺติ แปลว่า ได้เฉพาะ.

ก็ในพระสูตรนี้ พระองค์ตรัสบุญที่เจือด้วยโลกิยะและโลกุตระ. จบอรรถกถาศีลสูตรที่ ๖