สิกขาสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๒๐ · ข้อ ๕๓๐ · บรรทัด ๖๒๔๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๐. ทุติยสิกฺขตฺตยสุตฺตวณฺณนา
ทสเม อาสวานํ ขยาติ เอตฺถ อรหตฺตมคฺโค อธิปญฺญาสิกฺขา นาม. ผลํ ปน สิกฺขิตสิกฺขสฺส อุปฺปชฺชนโต สิกฺขาติ น วตฺตพฺพํ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม.,อิ. ตีสุ ปน ๒ สี.,อิ. สพฺพวาเรสุ
@๓ ฉ.ม.,อิ. นวมํ ๔ ฉ.ม. กถิตา
ยถา ปุเร ตถา ปจฺฉาติ ยถา ปฐมํ ตีสุ สิกฺขาสุ สิกฺขติ, ปจฺฉา ตเถว สิกฺขตีติ อตฺโถ. ทุติยปเทปิ เอเสว นโย. ยถา อโธ ตถา อุทฺธนฺติ ยถา เหฏฺฐิมกายํ อสุภวเสน ปสฺสติ, อุปริมกายํปิ ตเถว ปสฺสติ. ๑- ทุติยปเทปิ เอเสว นโย. ยถา ทิวา ตถา รตฺตินฺติ ยถา ทิวา ติสฺโสปิ ๒- สิกฺขา สิกฺขติ, รตฺตึปิ ตเถว สิกฺขตีติ อตฺโถ. อภิภุยฺย ทิสา สพฺพาติ สพฺพา ทิสา อารมฺมเณ ๓- อภิภวิตฺวา. อปฺปมาณสมาธินาติ อรหตฺตมคฺคสมาธินา.
เสกฺขนฺติ สิกฺขมานํ ๔- สกรณียํ. ปฏิปทนฺติ ปฏิปนฺนกํ. สํสุทฺธจารินนฺติ ๕- สํสุทฺธจรณํ ปริสุทฺธสีลํ. สมฺพุทฺธนฺติ จตุสจฺจพุทฺธํ. ธีรํ ๖- ปฏิปทนฺตคุนฺติ ขนฺธธีรธาตุธีรอายตนธีรวเสน ธีรํ ๗- ธิติสมฺปนฺนํ วตฺตปฏิปตฺติยา ๘- อนฺตคตํ. วิญฺญาณสฺสาติ จริมกวิญฺญาณสฺส. ตณฺหกฺขยวิมุตฺติโนติ ตณฺหกฺขยวิมุตฺติสงฺขาตาย อรหตฺตผลวิมุตฺติยา สมนฺนาคตสฺส. ปชฺโชตสฺเสว นิพฺพานนฺติ ปทีปนิพฺพานํ วิย. วิโมกฺโข โหติ เจตโสติ จิตฺตสฺส วิมุตฺติ วิมุจฺจนา อปฺปวตฺติภาโว โหติ. ตณฺหกฺขยวิมุตฺติโน หิ ขีณาสวสฺส จริมกวิญฺญาณนิโรเธน ปรินิพฺพานํ วิย เจตโส วิโมกฺโข โหติ, คตฏฺฐานํ น ปญฺญายติ, อปณฺณตฺติกภาวูปคโมเยว โหตีติ อตฺโถ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด