นวสูตร

๘. โปตฺถกสุตฺตวณฺณนา

อฏฺฐเม นโวติ กรณํ อุปาทาย วุจฺจติ. โปตฺถโกติ วากมยวตฺถํ. มชฺฌิโมติ ปริโภคมชฺฌิโม. ชิณฺโณติ ปริโภคชิณฺโณ. อุกฺขลิปริมชฺชนนฺติ อุกฺขลิปริปุญฺฉนํ. ทุสฺสีโลติ นิสฺสีโล. ทุพฺพณฺณตายาติ คุณวณฺณาภาเวน ทุพฺพณฺณตาย. ทิฏฺฐานุคตึ อาปชฺชนฺตีติ เตน กตํ อนุกโรนฺติ. น มหปฺผลํ โหตีติ วิปากผเลน น มหปฺผลํ โหติ. น มหานิสํสนฺติ วิปากานิสํเสน ๔- น มหานิสํสํ. อปฺปคฺฆตายาติ วิปากคฺเฆน อปฺปคฺฆตาย. กาสิกํ วตฺถนฺติ กปฺปาสสุตฺตํ ๕- กนฺติตฺวา กตวตฺถํ, ตญฺจ โข กาสิรฏฺเฐเยว อุฏฺฐิตํ. เสสํ อุตฺตานเมว. สีลํ ปเนตฺถ มิสฺสกํ กถิตนฺติ.