ปฏิจฉันนสูตร
เล่มที่ ๒๐ · ข้อ ๕๗๑ · บรรทัด ๗๔๔๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๙. ปฏิจฺฉนฺนสุตฺตวณฺณนา
[๑๓๒]
นวเม วหนฺตีติ ๗- นิยฺยนฺติ. ปฏิจฺฉนฺโน วหตีติ ปฏิจฺฉนฺโนว หุตฺวา นิยฺยาติ. วิวโฏ วิโรจตีติ เอตฺถ เอกโต อุภโต อตฺตโต สพฺพตฺถกโตติ จตุธา ๘- วิวฏตา เวทิตพฺพา. ตตฺถ เอกโต วิวฏํ นาม อสาธารณสิกฺขาปทํ. อุภโต วิวฏํ นาม สาธารณสิกฺขาปทํ. อตฺตโต วิวฏํ นาม ปฏิลทฺธธมฺมคุโณ. สพฺพตฺถกโต วิวฏํ ๙- นาม เตปิฏกํ พุทฺธวจนํ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. โคโยคปิลกฺขสฺมินฺติ ๒ สี. ริตฺตาสนฺติ ๓ สี. พาหิราสนฺติ
@๔ ฉ.ม. อามคนฺเธนาติ โกธสงฺขาเตน วิสฺสคนฺเธน ๕ สี. ปเรตีติ คจฺฉติ
@๖ ฉ.ม. วฏฺฏวิวฏฺฏํ กถิตนติ ๗ ฉ.ม. อาวหนฺตีติ ๘ ฉ.ม.,อิ. จตุพฺพิธา
@๙ ฉ.ม. สพฺพตฺถกวิวฏํ, อิ. สพฺพตฺถ วิวฏํ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด