ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๐
  6. /
  7. …
  8. /
  9. ทุกนิบาต
  10. /
  11. ทุติยปัณณาสก์
  12. /
  13. ปุคคลวรรค

ปุคคลวรรค

เล่มที่ ๒๐ · ข้อ ๒๙๗ · บรรทัด ๑๙๙๑

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๒. ทุติยปณฺณาสก

๖. ๑. ปุคฺคลวคฺควณฺณนา

[๕๓]

ทุติยปณฺณาสกสฺส ปฐเม จกฺกวตฺตินา สทฺธึ คหิตตฺตา "โลกานุกมฺปายา"ติ น วุตฺตํ. เอตฺถ จ จกฺกวตฺติโน อุปฺปตฺติยา เทฺว สมฺปตฺติโย ลภนฺติ, พุทฺธานํ อุปฺปตฺติยา ติสฺโสปิ สมฺปตฺติโย. ๑-

[๕๔]

ทุติเย อจฺฉริยมนุสฺสาติ น อาจิณฺณา มนุสฺสา อพฺภุตมนุสฺสา.

[๕๕]

ตติเย พหุโน ชนสฺส อนุตปฺปา โหตีติ มหาชนสฺส อนุตาปการี โหติ. ตตฺถ จกฺกวตฺติโน กาลกิริยา เอกจกฺกวาเฬ เทวมนุสฺสานํ อนุตาปํ กโรติ, ตถาคตสฺส กาลกิริยา ทสสุ จกฺกวาฬสหสฺเสสุ.

[๕๖]

จตุตฺเถ ถูปารหาติ ถูปสฺส อรหา ๑- ยุตฺตา อนุจฺฉวิกา. จกฺกวตฺติโน หิ เจติยํ ปฏิชคฺคิตฺวา เทฺว สมฺปตฺติโย ลภนฺติ, พุทฺธานํ เจติยํ ปฏิชคฺคิตฺวา ติสฺโสปิ.

[๕๗]

ปญฺจเม พุทฺธาติ อตฺตโน อานุภาเวน จตฺตาริ สจฺจานิ พุทฺธา.

[๕๘]

ฉฏฺเฐ ผลนฺติยาติ สทฺทํ กโรนฺติยา. น สนฺตสนฺตีติ ๒- สกฺกายทิฏฺฐิยา ปหีนตฺตา ๒- น ภายนฺติ. ตตฺถ ขีณาสโว อตฺตโน สกฺกายทิฏฺฐิยา ปหีนตฺตา น ภายติ, หตฺถาชานีโย ๓- สกฺกายทิฏฺฐิยา พลวตฺตาติ. สตฺตมฏฺฐเมสุปิ เอเสว นโย.

[๖๑]

นวเม กึปุริสาติ กินฺนรา. มานุสึ วาจํ น ภาสนฺตีติ มนุสฺสสฺส กถํ น กเถนฺติ. ธมฺมาโสกสฺส กิร เอกํ กินฺนรํ อาเนตฺวา ทสฺเสสุํ. โส

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม.,อิ. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๒-๒ ฉ.ม. อิเม ปาฐา น ทิสฺสนฺติ ๓ ม. อิตโร "กถาเปถ นนฺ"ติ อาห. กินฺนโร กเถตุํ น อิจฺฉติ. เอโก ปุริโส "อหเมตํ กถาเปสฺสามี"ติ เหฏฺฐาปาสาทํ โอตาเรตฺวา เทฺว ขาณุเก โกฏฺเฏตฺวา อุกฺขลึ อาโรเปสิ. สา อุภโตปสฺเสหิ ปตติ. ตํ ทิสฺวา กินฺนโร "กึ อญฺญํ เอกํ ขาณุกํ โกฏฺเฏตุํ น วฏฺฏตี"ติ เอตฺตกเมว อาห. ปุน อปรภาเค เทฺว กินฺนเร อาเนตฺวา ทสฺเสสุํ. ราชา "กถาเปถ เน"ติ อาห. เต กเถตุํ น อิจฺฉึสุ. เอโก ปุริโส "อหเมเต กถาเปสฺสามี"ติ เต คเหตฺวา อนฺตราปณํ อคมาสิ. ตตฺเถโก อมฺพปกฺกญฺจ มจฺเฉ จ อทฺทส, เอโก กปิฏฺฐผลญฺจ ๑- อมฺพิลผลญฺจ. ตตฺถ ปุริโส "มหาวิสํ มนุสฺสา ขาทนฺติ, กถํ เต กิลาสิโน ๒- น โหนฺตี"ติ. อิตโร "กถํ อิเม เอตํ นิสฺสาย กุฏฺฐิโน น โหนฺตี"ติ อาห. เอวํ มานุสึ วาจํ กเถตุํ อสกฺโกนฺตาปิ เทฺว อตฺถวเส สมฺปสฺสมานา กเถนฺตีติ.

[๖๒]

ทสเม อปฺปฏิวาโณติ อนุกฺกณฺฐิโต อปจฺโจสกฺกิโต.

[๖๓]

เอกาทสเม อสนฺตสนฺนิวาสนฺติ อสปฺปุริสานํ สนฺนิวาสํ. น วเทยฺยาติ โอวาเทน วา อนุสาสนิยา วา น วเทยฺย, มา วทตูติ อตฺโถ. เถรมฺปาหํ น วเทยฺยนฺติ อหํปิ เถรํ ภิกฺขุํ โอวาทานุสาสนีวเสน น วเทยฺยํ. อหิตานุกมฺปีติ อหิตํ อิจฺฉมาโน. โน หิตานุกมฺปีติ หิตํ อนิจฺฉมาโน. โนติ นํ วเทยฺยนฺติ "อหํ ตว วจนํ น กริสฺสนฺ"ติ นํ วเทยฺยํ. วิเหเสยฺยนฺติ ๓- วจนสฺส การเณน วิเหเฐยฺยํ. ปสฺสมฺปิสฺส น ปฏิกเรยฺยนฺติ ปสฺสนฺโตปิ ชานนฺโตปิ อหํ ตสฺส ๔- วจนํ น กเรยฺยํ. อิมินา อุปาเยน สพฺพตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพ. สุกฺกปกฺเข ปน สาธูติ นํ วเทยฺยนฺติ "สาธุ ภทฺทกํ สุกถิตํ ตยา"ติ ตสฺส กถํ อภินนฺทนฺโต นํ วเทยฺยนฺติ อตฺโถ.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. กพิฏฺฐผลญฺจ ๒ สี. เสตกิลาสิโน ๓ ฉ.ม. วิเหเฐยฺยนฺติ ๔ สี. ตว

[๖๔]

ทฺวาทสเม อุภโต วจีสํสาโรติ ทฺวีสุปิ ปกฺเขสุ อญฺญมญฺญํ อกฺโกสนปจฺจกฺโกสนวเสน สํสรมานา วาจา วจีสํสาโร. ทิฏฺฐิปลาโสติ ทิฏฺฐึ นิสฺสาย อุปฺปชฺชนโก ยุคคฺคาหลกฺขโณ ปลาโส ทิฏฺฐิปลาโส นาม. เจตโส อาฆาโตติ โกโธ. ๑- โส หิ จิตฺตํ อาฆาเตนฺโต อุปฺปชฺชติ. อปฺปจฺจโยติ อตุฏฺฐากาโร, โทมนสฺสนฺติ อตฺโถ. อนภิรทฺธีติ โกโธเยว. ๒- โส หิ อนภิราธนวเสน อนภิรทฺธีติ วุจฺจติ. อชฺฌตฺตํ อวูปสนฺตํ โหตีติ สพฺพเมตํ นิยกชฺฌตฺตสงฺขาเต อตฺตโน จิตฺเต จ สทฺธิวิหาริกอนฺเตวาสิกสงฺขาตาย อตฺตโน ปริสาย จ อวูปสนฺตํ โหติ. ตเสฺมตนฺติ ตสฺมึ เอตํ. เสสํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ. ๓-

ปุคฺคลวคฺโค ปฐโม.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้าปริสวรรคกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๐ทุติยปัณณาสก์หัวข้อถัดไปสุขวรรค