พหุการสูตร

๔. พหุการสุตฺตวณฺณนา

จตุตฺเถ ตโยเม ภิกฺขเว ปุคฺคลาติ ตโย อาจริยปุคฺคลา. ปุคฺคลสฺส พหุการาติ อนฺเตวาสิกปุคฺคลสฺส พหูปการา. พุทฺธนฺติ สพฺพญฺญุพุทฺธํ. สรณํ คโต โหตีติ อวสฺสยํ คโต โหติ. ธมฺมนฺติ สหตนฺติกํ ๑- นวโลกุตฺตรธมฺมํ. สํฆนฺติ อฏฺฐอริยปุคฺคลสมูหํ. อิทํ ปน สรณคมนํ อคฺคหิตสรณปุพฺพสฺส อกตาภินิเวสสฺส วเสน วุตฺตํ. อิติ อิมสฺมึ สุตฺเต สรณทายโก โสตาปตฺติมคฺคสมฺปาปโก อรหตฺตมคฺค- สมฺปาปโกติ ตโย อาจริยา พหุการาติ อาคตา. ปพฺพชฺชาทายโก พุทฺธวจนทายโก กมฺมวาจาจริโย สกทาคามิมคฺคสมฺปาปโก อนาคามิมคฺคสมฺปาปโกติ อิเม อาจริยา น อาคตา, กึ เอเต น พหุการาติ? โน น พหุการา, ๒- อยํ ปน เทสนา เทฺวธา ปริจฺฉินฺนา. ตสฺมา สพฺเพเปเต พหุการา. เตสุ สรณคมนสฺมึเยว อกตาภินิเวโส วฏฺฏติ, จตุปาริสุทฺธิสีลกสิณปริกมฺมวิปสฺสนาญาณาปิ ปน ปฐม- มคฺคสนฺนิสฺสิตานิ โหนฺติ, อุปริ เทฺว มคฺคา จ ผลานิ จ อรหตฺตมคฺค- สนฺนิสฺสิตานีติ เวทิตพฺพานิ.

อิมินา ปุคฺคเลนาติ อิมินา อนฺเตวาสิกปุคฺคเลน. น สุปฺปฏิการํ วทามีติ ปฏิการํ กาตุํ น สุกรนฺติ วทามิ. อภิวาทนาทีสุ อเนกสตวารํ อเนกสหสฺสวารํปิ หิ ปญฺจปติฏฺฐิเตน นิปติตฺวา วนฺทนฺโต อาสนา วุฏฺฐาย ปจฺจุคฺคจฺฉนฺโต ทิฏฺฐทิฏฺฐกฺขเณ อญฺชลึ ปคฺคณฺหนฺโต อนุจฺฉวิกํ สามีจิกมฺมํ กโรนฺโต ทิวเส ๓- จีวรสตํ จีวรสหสฺสํ ปิณฺฑปาตสตํ ปิณฺฑปาตสหสฺสํ ททมาโน จกฺกวาฬปริยนฺเตน สพฺพรตนมยํ อาวาสํ กโรนฺโต สปฺปินวนีตาทินานปฺปการเภสชฺชํ อนุปฺปททมาโน ๔-

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. สตนฺติกํ ๒ สี.,อิ. เตปิ พหุการา

@๓ ฉ.ม.,อิ. ทิวเส ทิวเส ๔ ฉ.ม. อนุปฺปทชฺชมาโน เนว สกฺโกติ อาจริเยน กตสฺส ปฏิการนฺนาม กาตุนฺติ เอวมตฺโถ เวทิตพฺโพ.