อัปปเมยยสูตร

๓. อปฺปเมยฺยสุตฺตวณฺณนา

[๑๑๖] ตติเย สุเขน ปเมตพฺโพติ ๒- สุปฺปเมยฺโย. ทุกฺเขน ปเมตพฺโพติ ทุปฺปเมยฺโย. ปเมตุํ ๓- น สกฺโกตีติ อปฺปเมยฺโย. อุนฺนโฬติ อุคฺคตนโฬ, ตุจฺฉมานํ อุกฺขิปิตฺวา ฐิโตติ อตฺโถ. จปโลติ ปตฺตมณฺฑนาทินา จาปลฺเลน สมนฺนาคโต. มุขโรติ มุขขโร. วิกิณฺณวาโจติ อสญฺญตวจโน. อสมาหิโตติ น จิตฺเตกคฺคโต. ๔- วิพฺภนฺตจิตฺโตติ ภนฺตมิคสปฺปฏิภาโค. ๕- ปากตินฺทฺริโยติ วิวฏินฺทฺริโย. เสสเมตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๒๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “อัปปเมยยสูตร”