อัปปเมยยสูตร
เล่มที่ ๒๐ · ข้อ ๕๕๕ · บรรทัด ๖๙๙๔
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๓. อปฺปเมยฺยสุตฺตวณฺณนา
[๑๑๖]
ตติเย สุเขน ปเมตพฺโพติ ๒- สุปฺปเมยฺโย. ทุกฺเขน ปเมตพฺโพติ ทุปฺปเมยฺโย. ปเมตุํ ๓- น สกฺโกตีติ อปฺปเมยฺโย. อุนฺนโฬติ อุคฺคตนโฬ, ตุจฺฉมานํ อุกฺขิปิตฺวา ฐิโตติ อตฺโถ. จปโลติ ปตฺตมณฺฑนาทินา จาปลฺเลน สมนฺนาคโต. มุขโรติ มุขขโร. วิกิณฺณวาโจติ อสญฺญตวจโน. อสมาหิโตติ น จิตฺเตกคฺคโต. ๔- วิพฺภนฺตจิตฺโตติ ภนฺตมิคสปฺปฏิภาโค. ๕- ปากตินฺทฺริโยติ วิวฏินฺทฺริโย. เสสเมตฺถ อุตฺตานเมวาติ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด