อารักขสูตร
เล่มที่ ๒๑ · ข้อ ๑๑๗ · บรรทัด ๓๒๙๗
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๗. อารกฺขสุตฺตวณฺณนา
[๑๑๗]
สตฺตเม อตฺตรูเปนาติ อตฺตโน อนุรูเปน อนุจฺฉวิเกน, หิตกาเมนาติ อตฺโถ. รชนีเยสูติ ราคสฺส ปจฺจยภูเตสุ. ธมฺเมสูติ สภาเวสุ, อิฏฺฐารมฺมเณสูติ อตฺโถ. เอวํ สพฺพตฺถ นโย เวทิตพฺโพ. น ฉมฺภตีติ ๓- ทิฏฺฐิวเสน น ฉมฺภติ. เสสปเทสุปิ เอเสว นโย. น จ ปน สมณวจนเหตุปิ คจฺฉตีติ สมณานํ ปรวาทีนํ น วจนเหตุปิ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. สมชีวิกานํ ๒ ฉ.ม. โสว
@๓ ฉ.ม. น รชฺชตีติ ทิฏฺฐิวเสน น รชฺชติ อตฺตโนว ทิฏฺฐึ ปหาย เตสํ ทิฏฺฐิวเสน น คจฺฉตีติ อตฺโถ. อิธาปิ ขีณาสโวว อธิปฺเปโต.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด