อัจฉริยสูตร ที่ ๓

๙. อานนฺทอจฺฉริยสุตฺตวณฺณนา

นวเม ภิกฺขุปริสา อานนฺทํ ทสฺสนายาติ เย ภควนฺตํ ปสฺสิตุกามา เถรํ อุปสงฺกมนฺติ, เย วา "อายสฺมา กิรานนฺโท สมนฺตปาสาทิโก อภิรูโป ทสฺสนีโย พหุสฺสุโต ธมฺมกถิโก สํฆโสภโน"ติ เถรสฺส คุเณ สุตฺวา อาคจฺฉนฺติ, เต สนฺธาย "ภิกฺขุปริสา อานนฺทํ ทสฺสนาย อุปสงฺกมตี"ติ วุตฺตํ. เอเสว นโย สพฺพตฺถ. อตฺตมนาติ "สวเนน โน ทสฺสนํ สเมตี"ติ สกมนา ตุฏฺฐจิตฺตา. ธมฺมนฺติ "กจฺจิ อาวุโส ขมนียํ, กจฺจิ ยาปนียํ, กจฺจิ โยนิโสมนสิกาเร กมฺมํ กโรถ, อาจริยุปชฺฌายวตฺตํ ปูเรถา"ติ เอวรูปํ ปฏิสนฺถารธมฺมํ. ตตฺถ ภิกฺขุนีสุ "กจฺจิ ภคินิโย อฏฺฐครุธมฺเม สมาทาย วตฺตถา"ติ อิทมฺปิ นานาการณํ โหติ. อุปาสเกสุ "สฺวาคตํ อุปาสก, น เต กิญฺจิ สีสํ วา องฺคํ วา รุชฺชติ, อโรคา เต ปุตฺตภาตโร"ติ เอวํ ปฏิสนฺถารํ น กโรติ, เอวมฺปน กโรติ "กถํ อุปาสกา ตีณิ สรณานิ ปญฺจ สีลานิ รกฺขถ, มาสสฺส อฏฺฐ อุโปสเถ กโรถ, มาตาปิตูนํ อุปฏฺฐานวตฺตํ ปูเรถ, ธมฺมิเก สมณพฺราหฺมเณ ปฏิชคฺคถา"ติ. อุปาสิกาสุปิ เอเสว นโย.