ศีลสูตร
เล่มที่ ๒๑ · ข้อ ๑๒ · บรรทัด ๓๔๗
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. สีลสุตฺตวณฺณนา
ทุติเย สมฺปนฺนสีลาติ ปริปุณฺณสีลา. สมฺปนฺนปาติโมกฺขาติ ปริปุณฺณ- ปาติโมกฺขา. ปาติโมกฺขสํวรสํวุตาติ ปาติโมกฺขสํวรสีเลน สํวุตา ปิหิตา อุเปตา หุตฺวา วิหรถ. อาจารโคจรสมฺปนฺนาติ อาจาเรน จ โคจเรน จ สมฺปนฺนา สมุปาคตา ภวถ. อณุมตฺเตสุ วชฺเชสูติ อณุปฺปมาเณสุ โทเสสุ. ภยทสฺสาวิโนติ ตานิ อณุมตฺตานิ วชฺชานิ ภยโต ทสฺสนสีลา. สมาทาย สิกฺขถ สิกฺขาปเทสูติ สพฺพตฺถ สิกฺขาโกฏฺฐาเสสุ ตํ ตํ สมาทาตพฺพํ ๓- สมาทาย คเหตฺวา สิกฺขถ. "สมฺปนฺนสีลานํ ฯเปฯ สิกฺขาปเทสู"ติ เอตฺตเกน ธมฺมกฺขาเนน ๔- สิกฺขตฺตเย สมาทเปตฺวา เจว ปฏิลทฺธคุเณสุ จ วณฺณํ กเถตฺวา อิทานิ อุตฺตรึ กาตพฺพตฺถํ ๕- ทสฺเสนฺโต กิมสฺสาติอาทิมาห. ตตฺถ กิมสฺสาติ กึ ภเวยฺย.
@เชิงอรรถ: ๑ ม. น นิพฺพินฺนํ ปริจฺจตฺตํ วิคตนฺตํ ๒ ฉ.ม. อรหตฺตมคฺคสงฺขาตํ
@๓ ฉ.ม. สพฺพสิกฺขาโกฏฺฐาเสสุ สมาทาตพฺพํ ๔ ม. ธมฺเมน ๕ ฉ.ม. อุตฺตริ กาตพฺพํ
ยตญฺจเรติ ยถา จรนฺโต ยโต โหติ สํยโต, ๑- เอวํ จเรยฺย. เอส นโย สพฺพตฺถ. อจฺเฉติ นิสีเทยฺย. ยตเมตํ ๒- ปสารเยติ ยํ องฺคปจฺจงฺคํ ปสาเรยฺย, ตํ ยตํ ปสฺสทฺธเมว ๓- กตฺวา ปสาเรยฺย. อุทฺธนฺติ อุปริ. ติริยนฺติ มชฺฌํ. อปาจีนนฺต อโธ. เอตฺตาวตา อตีตา ปจฺจุปฺปนฺนา อนาคตา จ ปญฺจกฺขนฺธา กถิตา. ยาวตาติ ปริจฺเฉทวจนํ. ชคโต คตีติ โลกสฺส นิปฺผตฺติ. สมเวกฺขิตา จ ธมฺมานํ, ขนฺธานํ อุทยพฺพยนฺติ เอเตสํ สพฺพโลเก อตีตาทิเภทานํ ปญฺจกฺขนฺธธมฺมานํ อุทยญฺจ วยญฺจ สมเวกฺขิตา, "ปญฺจนฺนํ ขนฺธานํ ๔- อุทยํ ปสฺสนฺโต ปญฺจวีสติ ลกฺขณานิ ปสฺสติ, วยํ ปสฺสนฺโต ปญฺจวีสติ ลกฺขณานิ ปสฺสตี"ติ วุตฺเตหิ สมปญฺญาสาย ลกฺขเณหิ สมฺมา อเวกฺขิตา โหติ. เจโตสมถสามีจินฺติ จิตฺตสมถสฺส อนุจฺฉวิกํ ปฏิปทํ. สิกฺขมานนฺติ ปฏิปชฺชมานํ, ปูรยมานนฺติ อตฺโถ. ปหิตตฺโตติ เปสิตตฺโต. อาหูติ กถยนฺติ. เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว. อิมสฺมึ ปน สุตฺเต สีลมิสฺสกํ กเถตฺวา คาถาสุ ขีณาสโว กถิโต.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด