ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๒๑
  6. /
  7. …
  8. /
  9. ทุติยปัณณาสก์
  10. /
  11. ๑. ปุญญาภิสันทวรรค
  12. /
  13. ปุญญาภิสันทสูตร ที่ ๑

ปุญญาภิสันทสูตร ที่ ๑

เล่มที่ ๒๑ · ข้อ ๕๑ · บรรทัด ๑๔๗๐

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๒. ทุติยปณฺณาสก

๖. ๑. ปุญฺญาภิสนฺทวคฺค

๑. ปฐมปุญฺญาภิสนฺทสุตฺตวณฺณนา

[๕๑]

ทุติยสฺส ปฐเม ปุญฺญาภิสนฺทาติ ปุญฺญสฺส อภิสนฺทา, ปุญฺโญปปตฺติโยติ ๑- อตฺโถ. กุสลาภิสนฺทาติ ตสฺเสว เววจนํ. เต ปเนเต สุขํ อาหรนฺตีติ สุขสฺสาหารา. สุฏฺฐุ อคฺคานํ รูปาทีนํ ทายกาติ โสวคฺคิกา. สุโข เนสํ วิปาโกติ สุขวิปากา. สคฺเค อุปฺปตฺติ สคฺโค, สคฺคาย สํวตฺตนฺตีติ สคฺคสํวตฺตนิกา. จีวรํ ปริภุญฺชมาโนติ จีวรตฺถาย วตฺถํ ลภิตฺวา สูจิสุตฺตาทีนํ อภาเวน ตํ นิกฺขิปนฺโตปิ กโรนฺโตปิ การาเปนฺโตปิ ๒- ปารุปนฺโตปิ ชิณฺณกาเล ปจฺจตฺถรณํ กโรนฺโตปิ ปจฺจตฺถริตุมฺปิ อสกฺกุเณยฺยํ ภุมฺมตฺถรณํ กโรนฺโตปิ ภุมฺมตฺถรณสฺส อนนุจฺฉวิกํ ผาเลตฺวา ปาทปุญฺฉนํ กโรนฺโตปิ "ปริภุญฺชมาโน"เตฺวว วุจฺจติ. ยทา ปน "ปาทปุญฺฉนมฺปิ กาตุํ ๓- น สกฺกา อิทนฺ"ติ สมฺมชฺชิตฺวา ฉฑฺฑิตํ โหติ, ตทา ปริภุญฺชมาโน นาม น โหติ. อปฺปมาณํ เจโตสมาธินฺติ อรหตฺตผลสมาธึ. อปฺปมาโณ ตสฺส ปุญฺญาภิสนฺโทติ อิมินา ทายกสฺส ปุญฺญเจตนาย อปฺปมาณตํ กเถติ. ตสฺส หิ "ขีณาสโว เม จีวรํ ปริภุญฺชตี"ติ ปุนปฺปุนํ อนุสฺสรณวเสน ปวตฺตา ปุญฺญเจตนา อปฺปมาณา โหติ. ตํ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ. ปิณฺฑปาตาทีสุ ปน โย ปิณฺฑปาตํ ปริภุญฺชิตฺวา สตฺตาหํปิ เตเนว ยาเปตฺวา ๔- อญฺญํ น ภุญฺชติ, โส สตฺตาหํปิ ตํเยว ปิณฺฑปาตํ ปริภุญฺชมาโน นาม โหติ. เอกสฺมึ ปน เสนาสเน รตฺติฏฺฐานทิวาฏฺฐานาทีสุ จงฺกมนฺโตปิ นิสีทนฺโตปิ ๕- ยาว ตํ เสนาสนํ ปหาย อญฺญํ น คณฺหาติ, ตาว ปริภุญฺชมาโน นาม โหติ. เอเกน ปน เภสชฺเชน พฺยาธิมฺหิ วูปสนฺเต ยาว อญฺญํ เภสชฺชํ น ปริภุญฺชติ, ตาวเทว ปริภุญฺชมาโน นาม โหติ.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปุญฺญปฺปวตฺติโยติ ๒ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ

@๓ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๔ ฉ.ม. ยาเปติ

@๕ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ

พหุเภรวนฺติ พหุเภรวารมฺมเณหิ สมนฺนาคตํ. รตนวรานนฺติ ๑- สตฺตนฺนํ ปวรรตนานํ. อาลยนฺติ นิวาสฏฺฐานํ. ปุถู สวนฺตีติ พหุกา หุตฺวา สนฺทมานา. เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
พระสูตรก่อนหน้าอุปกิเลสสูตรกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๒๑๑. ปุญญาภิสันทวรรคหัวข้อถัดไปปุญญาภิสันทสูตร ที่ ๒