ปุญญาภิสันทสูตร ที่ ๒

อรรถกถาทุติยปุญญาภิสันทสูตรที่ ๒

พึงทราบวินิจฉัยในปุญญาภิสันทสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อริยกนฺเตหิ คือ ด้วยศีลสัมปยุตด้วยมรรคและผล. ก็ศีลเหล่านั้นน่าใคร่ น่ารัก น่าพอใจของพระอริยะทั้งหลาย.

คำที่จะพึงกล่าวในพระสูตรก่อน ก็กล่าวไว้แล้วในคัมภีร์วิสุทธิมรรค.

ในคาถาพึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า สทฺธา ความว่า ท่านประสงค์ศรัทธาของโสดาบันบุคคล.

แม้ศีลก็เป็นศีลของโสดาบันบุคคลนั่นเอง.

บทว่า อฺชุภูตญฺจ ทสฺสนํ ความว่า ความเห็นของท่านผู้สิ้นอาสวะ ชื่อว่าเป็นความเห็นตรง เพราะท่านไม่มีความคดทางกายเป็นต้น.

บทว่า อาหุ แปลว่า กล่าว.

บทว่า ปสาทํ คือ ซึ่งความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า พระธรรมและพระสงฆ์.

บทว่า ธมฺมทสฺสนํ คือ เห็นสัจธรรม. จบอรรถกถาทุติยปุญญาภิสันทสูตรที่ ๒