อารักขสูตร

๗. อารกฺขสุตฺตวณฺณนา

[๑๑๗] สตฺตเม อตฺตรูเปนาติ อตฺตโน อนุรูเปน อนุจฺฉวิเกน, หิตกาเมนาติ อตฺโถ. รชนีเยสูติ ราคสฺส ปจฺจยภูเตสุ. ธมฺเมสูติ สภาเวสุ, อิฏฺฐารมฺมเณสูติ อตฺโถ. เอวํ สพฺพตฺถ นโย เวทิตพฺโพ. น ฉมฺภตีติ ๓- ทิฏฺฐิวเสน น ฉมฺภติ. เสสปเทสุปิ เอเสว นโย. น จ ปน สมณวจนเหตุปิ คจฺฉตีติ สมณานํ ปรวาทีนํ น วจนเหตุปิ

@๓ ฉ.ม. น รชฺชตีติ ทิฏฺฐิวเสน น รชฺชติ อตฺตโนว ทิฏฺฐึ ปหาย เตสํ ทิฏฺฐิวเสน น คจฺฉตีติ อตฺโถ. อิธาปิ ขีณาสโวว อธิปฺเปโต.

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๒๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “อารักขสูตร”