วณิชชสูตร

๙. วณิชฺชสุตฺตวณฺณนา

[๗๙] นวเม ตาทิสา วาติ ตํสทิสาว ตํสริกฺขกาว. เฉทคามินี โหตีติ เฉทํ คจฺฉติ. ยํ ปตฺถิตํ, ตํ สพฺพํ นสฺสตีติ อตฺโถ. น ยถาธิปฺปายา โหตีติ ยถาชฺฌาสยา น โหติ. ปราธิปฺปายา โหตีติ ปรชฺฌาสยา อตฺตชฺฌาสยโต ๒- อธิกตรผลา โหติ. สมณํ วา พฺราหฺมณํ วาติ เอตฺถ สมิตปาปพาหิตปาปตา หิ สมณพฺราหฺมณตา เวทิตพฺพา. วท ๓- ภนฺเต ปจฺจเยนาติ ภนฺเต จตุพฺพิเธน จีวราทินา ปจฺจเยน วเทยฺยาสีติ เอวํ ปวาเรติ นิมนฺเตติ. เยน ปวาเรตีติ ปริจฺฉินฺทิตฺวา ยตฺตเกน ปวาเรติ. ตํ น เทตีติ ตํ สพฺพโส น เทติ. ตํ น ยถาธิปฺปายํ เทตีติ

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๑๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “วณิชชสูตร”