อุทายสูตร

๑๐. อุทายิสุตฺตวณฺณนา

[๔๐] ทสเม อภิสงฺขตนฺติ ราสิกตํ. นิรารมฺภนฺติ ปาณสมารมฺภรหิตํ. ยญฺญนฺติ เทยฺยธมฺมํ. ตญฺหิ ยชิตพฺพตฺตา ยญฺญนฺติ วุจฺจติ. กาเลนาติ ยุตฺตปฺปยุตฺตกาเลน. ๔- อุปสํยนฺตีติ อุปคจฺฉนฺติ. กุลํ ๕- คตินฺติ วฏฺฏกุลญฺเจว ๖- วฏฺฏคติญฺจ อติกฺกนฺตา. ปุญฺญสฺส ๗- โกวิทาติ จตุภูมิกสฺส ปุญฺญสฺส ๘- กุสลา. ยญฺเญติ ปกติทาเน. สทฺเธติ มตกทาเน. หุญฺญํ ๙- กตฺวาติ หุนิตพฺพํ เทยฺยธมฺมํ อุปกปฺเปตฺวา. สุเขตฺเต พฺรหฺมจาริสูติ พฺรหฺมจาริสงฺขาเต สุเขตฺตมฺหีติ อตฺโถ. สมฺปตฺตนฺติ ๑๐- สุฏฺฐุ ปตฺตํ.

@๓ ม. สาวเสสวเสน สญฺญาณํ ๔ ฉ.ม. ยุตฺตปฺปตฺตกาเลน

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๑๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “อุทายสูตร”