อุทายสูตร
เล่มที่ ๒๑ · ข้อ ๔๐ · บรรทัด ๑๑๕๔
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๐. อุทายิสุตฺตวณฺณนา
ทสเม อภิสงฺขตนฺติ ราสิกตํ. นิรารมฺภนฺติ ปาณสมารมฺภรหิตํ. ยญฺญนฺติ เทยฺยธมฺมํ. ตญฺหิ ยชิตพฺพตฺตา ยญฺญนฺติ วุจฺจติ. กาเลนาติ ยุตฺตปฺปยุตฺตกาเลน. ๔- อุปสํยนฺตีติ อุปคจฺฉนฺติ. กุลํ ๕- คตินฺติ วฏฺฏกุลญฺเจว ๖- วฏฺฏคติญฺจ อติกฺกนฺตา. ปุญฺญสฺส ๗- โกวิทาติ จตุภูมิกสฺส ปุญฺญสฺส ๘- กุสลา. ยญฺเญติ ปกติทาเน. สทฺเธติ มตกทาเน. หุญฺญํ ๙- กตฺวาติ หุนิตพฺพํ เทยฺยธมฺมํ อุปกปฺเปตฺวา. สุเขตฺเต พฺรหฺมจาริสูติ พฺรหฺมจาริสงฺขาเต สุเขตฺตมฺหีติ อตฺโถ. สมฺปตฺตนฺติ ๑๐- สุฏฺฐุ ปตฺตํ.
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ปิพนฺตีติ, ม. ปิยนฺตีติ ๒ สี.,ม. สตฺตรสสตฺตรสทกฺขิณสฺส
@๓ ม. สาวเสสวเสน สญฺญาณํ ๔ ฉ.ม. ยุตฺตปฺปตฺตกาเลน
@๕ สี. กาลํ ๖ สี. วฏฺฏกาเล เจว ๗ ฉ.ม. ยญฺญสฺส
@๘ ฉ.ม. จตุภูมกยญฺเญ ๙ ฉ.ม. หพฺยํ ๑๐ ฉ.ม. สุปฺปตฺตนฺติ ทกฺขิเณยฺเยสุ ยํ กตนฺติ ยํ ทกฺขิเณยฺยอนุจฺฉวิเกสุ อุปกปฺปิตํ, ตํ สุหุตฺตํ สุยิฏฺฐํ สุปฺปตฺตนฺติ อตฺโถ. สทฺโธติ พุทฺธธมฺมสํฆคุณานํ สทฺทหนตาย สทฺโท. มุตฺเตน เจตสาติ วิสฺสฏฺเฐน จิตฺเตน. อิมินาสฺส มุตฺตจาคํ ๑- ทีเปตีติ.
จกฺกวคฺโค จตุตฺโถ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด