[159] Navame ehi tvanti there paṭibaddhacittā taṃ pahiṇituṃ evamāha. Sasīsaṃ pārupitvāti saha sīsena kāyaṃ pārupitvā. Mañcake nipajjīti vegena mañcakaṃ paññāpetvā tattha nipajji. Etadavocāti tassā ākāraṃ sallakkhetvā lobhapahānatthāya saṇheneva asubhakathaṃ kathetuṃ etaṃ avoca. Āhārasambhūtoti āhārena sambhūto āhāraṃ nissāya vaḍḍhito. Āhāraṃ nissāya āhāraṃ pajahatīti paccuppannaṃ kavaḷiṅkārāhāraṃ nissāya taṃ evaṃ yoniso sevamāno pubbakammasaṅkhātaṃ āhāraṃ pajahati. Paccuppannepi pana kavaḷiṅkārāhāre nikantitaṇhā pajahitabbāva.

Taṇhaṃ pajahatīti idāni evaṃ pavattaṃ paccuppannataṇhaṃ nissāya vaṭṭamūlikaṃ pubbataṇhaṃ pajahati. Ayaṃ pana paccuppannataṇhā kusalā akusalāti? kusalā. Sevitabbā na sevitabbāti? sevitabbā. Paṭisandhiṃ ākaḍḍhati nākaḍḍhatīti? nākaḍḍhati. Ekissāpi pana paccuppannāya sevitabbataṇhāya nikanti pajahitabbāyeva. So hi nāma āyasmā āsavānaṃ khayā .pe. Upasampajja viharissati, kimaṅgaṃ panāhanti ettha kiṃ maṅgaṃ panāti kāraṇaparivitakkanametaṃ. Idaṃ vuttaṃ hoti:- so āyasmā arahattaphalaṃ sacchikatvā viharissati, ahaṃ kena kāraṇena na sacchikatvā

Mānaṃ nissāyāti imaṃ evaṃ uppannaṃ sevitabbamānaṃ nissāya. Mānaṃ pajahatīti vaṭṭamūlakaṃ pubbamānaṃ pajahati. Yaṃ nissāya panesa taṃ pajahati, sopi taṇhā viya akusalo ceva sevitabbo ca, no ca paṭisandhiṃ ākaḍḍhati. Nikanti pana tasmiṃpi pajahitabbāva.

Setughāto vutto bhagavatāti padaghāto paccayaghāto buddhena bhagavatā kathito. Iti imehi catūhi aṅgehi there desanaṃ vinivaṭṭente tassā bhikkhuniyā theraṃ ārabbha uppanno chandarāgo vigacchi. Sāpi theraṃ khamāpetuṃ accayaṃva desesi, theropi tassā paṭiggaṇhi. Taṃ dassetuṃ athakho sā bhikkhunītiādi vuttaṃ.

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๒๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อินทรียวรรค”