๙. เสขสูตร ที่ ๑
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๘๙ · บรรทัด ๒๖๕๖
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๙. ปฐมเสขสุตฺตวณฺณนา
[๘๙]
นวเม เสขสฺสาติ สิกฺขกสฺส สกรณียสฺส. ปริหานายาติ อุปริคุเณหิ ๑- ปริหานตฺถาย. กมฺมารามตาติ นวกมฺเม รมนกภาโว. ภสฺสารามตาติ อลฺลาปสลฺลาเป รมนกภาโว. นิทฺทารามตาติ นิทฺทาย ๒- รมนกภาโว. สงฺคณิการามตาติ คณสงฺคณิกาย รมนกภาโว. ยถาวิมุตฺตํ จิตฺตํ น ปจฺจเวกฺขตีติ ยถา ๓- ยํ จิตฺตํ วิมุตฺตํ, เย จ โทสา ปหีนา, คุณา จ ปฏิลทฺธา, เต ปจฺจเวกฺขิตฺวา อุปริคุณปฏิลาภาย วายามํ น กโรตีติ อตฺโถ. อิติ อิมสฺมึ สุตฺเต สตฺตนฺนํ เสขานํ อุปริคุเณหิ ปริหานิการณญฺจ วุฑฺฒิการณญฺจ กถิตํ. ยญฺจ นาม เสขสฺส ปริหานิการณํ, ตํ ปุถุชฺชนสฺส ปฐมเมว โหตีติ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด