๑. กุลุปกสูตร

อันธกวินทวรรควรรณนาที่ ๒

อรรถกถากุลุปกสูตรที่ ๑

พึงทราบวินิจฉัยในกุลูปกสูตรที่ ๑ แห่งวรรคที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อสนฺถววิสฺสาสี ความว่า แสดงความคุ้นเคยในคนที่ไม่สนิทสนมกับตน คือไม่สนิทสนมคุ้นเคยกันนั่นเอง.

บทว่า อนิสฺสรวิกปฺปี ความว่า มิได้เป็นใหญ่เลย แต่ทำเป็นผู้ใหญ่โดยสั่งว่า พวกท่านจงให้สิ่งนี้ จงรับสิ่งนี้.

บทว่า พฺยตฺถุปเสวี ความว่า เข้าไปคบตระกูลที่แตกกัน ไม่หวังดีต่อกัน เพื่อเสียดสี.

บทว่า อุปกณฺณกชปฺปี ความว่า รับมนต์ที่ใกล้หู (กระซิบ).

ธรรมฝ่ายขาว พึงทราบตรงกันข้ามกับที่กล่าวแล้ว. จบอรรถกถากุลุปกสูตรที่ ๑