๒. ปัจฉาสมณสูตร

อรรถกถาปัจฉาสมณสูตรที่ ๒

พึงทราบวินิจฉัยในปัจฉาสมณสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ปตฺตปริยาปนฺนํ น คณฺหาติ ความว่า เมื่ออุปัชฌาย์หันกลับมายืนอยู่ จะถวายบาตรเปล่าของตนแล้วรับบาตรของท่านก็หาไม่ หรือไม่รับถือบาตรอุปัชฌาย์.

บทว่า น นิวาเรติ ความว่า ไม่รู้ว่า คำนี้เป็นคำล่วงอาบัติ ถึงรู้ก็มิได้ห้ามว่า ท่านขอรับ ควรจะกล่าวคำอย่างนี้.

บทว่า กถํ โอปาเตติ ความว่า ตัดคำของท่าน สอดคำของตน.

บทว่า ชโฬ แปลว่า เป็นคนเขลา.

บทว่า เอฬมูโค ได้แก่ เป็นใบ้น้ำลายไหล. จบอรรถกถาปัจฉาสมณสูตรที่ ๒