๑. อนนุสสุตสูตร

๒. พลวคฺค

๑. อนนุสฺสุตสุตฺตวณฺณนา

ทุติยสฺส ปฐเม ปุพฺพาหํ ภิกฺขเว อนนุสฺสุเตสุ ธมฺเมสูติ อหํ ภิกฺขเว ปุพฺเพ อนนุสฺสุเตสุ ธมฺเมสุ จตุสจฺจธมฺเมสุ. อภิญฺญาโวสานปารมิปฺปตฺโต ปฏิชานามีติ จตูสุ สจฺเจสุ จตูหิ มคฺเคหิ โสฬสวิธสฺส กิจฺจสฺส กรเณน อภิชานิตฺวา โวสานปารมึ สพฺเพสํ กิจฺจานํ นิฏฺฐิตตฺตา กตกิจฺจภาวํ ปารํ ปตฺโต ปฏิชานามีติ มหาโพธิปลฺลงฺเก อตฺตโน อาคมนียคุณํ ทสฺเสติ. ตถาคตสฺสาติ อฏฺฐหิ การเณหิ ตถาคตสฺส. ตถาคตพลานีติ ยถา เตหิ คนฺตพฺพํ, ตเถว คตานิ ปวตฺตานิ ญาณพลานิ. อาสภณฺฐานนฺติ เสฏฺฐฏฺฐานํ. สีหนาทนฺติ อภีตนาทํ. พฺรหฺมจกฺกนฺติ เสฏฺฐจกฺกํ. ปวตฺเตตีติ กเถติ. ๑-