๙. สมยวิมุตตสูตร ที่ ๑
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๑๔๙ · บรรทัด ๔๐๔๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๙. ปฐมสมยวิมุตฺตสุตฺตวณฺณนา
[๑๔๙]
นวเม สมยวิมุตฺตสฺสาติ อปฺปิตปฺปิตกฺขเณเยว วิกฺขมฺภิเตหิ กิเลเสหิ วิมุตฺตตฺตา สมยวิมุตฺติสงฺขาตาย โลกิยวิมุตฺติยา วิมุตฺตจิตฺตสฺส. ทสมํ อุตฺตานตฺถเมว.
ติกณฺฑกีวคฺโค ปญฺจโม.
ตติยปณฺณาสโก นิฏฺฐิโต.
@เชิงอรรถ: ๑ ม. อนุคฺคหิตจิตฺโตติ ๒ ฉ.ม. ปจุรา ๓ ฉ.ม. วโยวุฑฺฒกาเล
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด