พระสุตตันตปิฎก · ๑. สัทธรรมวรรค

๑๐. ทุพพิโนทยสูตร

เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๑๖๐ · บรรทัด ๔๓๑๗

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๖๐] ปญฺจิเม ภิกฺขเว อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยา กตเม ปญฺจ อุปฺปนฺโน ราโค ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺโน โทโส ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺโน โมโห ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺนํ ปฏิภาณํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ อุปฺปนฺนํ คมิกจิตฺตํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยาติ ฯ สทฺธมฺมวคฺโค ปฐโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ ตโย สทฺธมฺมนิยามา ๑- ตโย สทฺธมฺมสมฺโมสา ทุกฺกถา เจว สารชฺชํ ๒- อุทายิ ทุพฺพิโนทยาติ ฯ ------------ @เชิงอรรถ: ๑ ม. สมฺมตฺตนิยามา ฯ ๒ ยุ. สารชฺชํ เจว ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๒ ข้อ ๑๖๐ หน้าที่ ๒๐๖ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๑. สัทธรรมวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๒๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org