๖. นิโรธสูตร
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๑๖๖ · บรรทัด ๔๔๖๖
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๖. นิโรธสุตฺตวณฺณนา
ฉฏฺเฐ อตฺเถตํ ฐานนฺติ อตฺถิ เอตํ การณํ. โน เจ ทิฏฺเฐว ธมฺเม อญฺญํ อาราเธยฺยาติ โน เจ อิมสฺมึเยว อตฺตภาเว อรหตฺตํ ปาปุเณยฺย. กวฬิงฺการาหารภกฺขานํ ๑- เทวานนฺติ กามาวจรเทวานํ. อญฺญตรํ มโนมยํ กายนฺติ ฌานมเนน นิพฺพตฺตํ อญฺญตรํ สุทฺธาวาสพฺรหฺมกายํ. อุทายีติ โลฬุทายี. ๒- โส หิ "มโนมยนฺ"ติ สุตฺวา "อารุปฺเป น ภวิตพฺพนฺ"ติ ปฏิพาหิ. เถโร "สาริปุตฺโต กึ ชานาติ, ยสฺส สมฺมุขา เอวํ ภิกฺขู วจนํ ปฏิกฺโกสนฺตี"ติ เอวํ พาลานํ ลทฺธิอุปฺปตฺติปฏิพาหนตฺถํ ตํ วจนํ อนธิวาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ.
อตฺถิ นามาติ อปทิสฺสนตฺเถ ๓- นิปาโต. เตเนว เจตฺถ "อชฺฌุเปกฺขิสฺสถา"ติ อนาคตวจนํ กตํ. อยํ เหตฺถ อตฺโถ:- อานนฺท ตุเมฺห เถรํ ภิกฺขุํ วิเหฐิยมานํ อชฺฌุเปกฺขถ, น โว เอวํ ปริสหามิ ๔- น สหามิ นาธิวาเสมีติ. กสฺมา ปน ภควา อานนฺทตฺเถรํเยว เอวมาหาติ? ธมฺมภณฺฑาคาริกตฺตา. ธมฺมภณฺฑาคาริกสฺส หิ เอวํ วทนฺโตเยว ๕- ปฏิพาหิตุํ ภาโร. อปิเจส สาริปุตฺตตฺเถรสฺส ปิยสหาโย, เตนาปิสฺส เอส ภาโร. ตตฺถ กิญฺจาปิ ภควา อานนฺทตฺเถรํ ครหนฺโต เอวมาห, น ปเนสา ตสฺเสว ครหา, สมฺมุขีภูตานํ สพฺเพสํเยว ครหาติ เวทิตพฺพา. วิหารนฺติ คนฺธกุฏึ.
อนจฺฉริยนฺติ น อจฺฉริยํ. ยถาติ การณวจนํ. อายสฺมนฺตญฺเญเวตฺถ อุปวานํ ปฏิภาเสยฺยาติ เอตฺถ ภควตา จ เอวํ เอตเทว การณํ อารพฺภ อุทาหเฏ อายสฺมโตเยว อุปวานสฺส ปฏิวจนํ ปฏิภาตุ อุปฏฺฐาตูติ ทีเปติ. สารชฺชํ โอกฺกนฺตนฺติ โทมนสฺสํ อนุปวิฏฺฐํ. สีลวาติอาทีหิ ขีณาสวสีลาทีนิเยว กถิตานิ. ขณฺฑิจฺเจนาติอาทีนิ สกฺการาทีนํ การณปุจฺฉาวเสน วุตฺตานิ. ขณฺฑิจฺจาทีหิ การเณหิ สพฺรหฺมจารึ ๖- สกฺกเรยฺยุนฺติ อยญฺเจตฺถ อธิปฺปาโย.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. กพฬีการาหารภกฺขานํ ๒ ฉ.ม. ลาฬุทายี ๓ ฉ.ม. อมริสนตฺเถ
@๔ สี.,ม. เอวํ มริสามิ, ฉ. เอตํ มริสยามิ ๕ ฉ.ม. วทนฺโต ๖ ฉ.ม. กึ
@ขณฺฑิจฺจาทีหิ การเณหิ ตํ ตํ สพฺรหฺมจารึ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด