๒. ธัมมัสสวนสูตร

[๒๐๒] ปญฺจิเม ภิกฺขเว อานิสํสา ธมฺมสฺสวเน กตเม ปญฺจ อสฺสุตํ สุณาติ สุตํ ปริโยทเปติ กงฺขํ วิหนติ ๑ ทิฏฺฐึ อุชุํ กโรติ จิตฺตมสฺส ปสีทติ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อานิสํสา ธมฺมสฺสวเนติ ฯ