๙. คีตสูตร

๙. คีตัสสรสูตร

ว่าด้วยโทษของการแสดงธรรมด้วยเสียงขับยาว

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้กล่าวธรรมด้วยเสียงขับยาว ๑- มีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. แม้ตนเองก็กำหนัดในเสียงนั้น

๒. แม้ผู้อื่นก็กำหนัดในเสียงนั้น

๓. แม้พวกคหบดีก็ตำหนิว่า ‘พวกสมณศากยบุตรเหล่านี้ ย่อมขับ เหมือนพวกเรา’

๔. เมื่อภิกษุพอใจการทำเสียง ความเสื่อมแห่งสมาธิ ๒- ย่อมมี

๕. หมู่คนรุ่นหลังพากันตามอย่าง

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้กล่าวธรรมด้วยเสียงขับยาวมีโทษ ๕ ประการนี้แล

คีตัสสรสูตรที่ ๙ จบ

๑๐. มุฏฐัสสติสูตร

ว่าด้วยภิกษุผู้หลงลืมสติ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้หลงลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะนอนหลับ มีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. หลับเป็นทุกข์ ๒. ตื่นเป็นทุกข์

๓. ฝันลามก ๔. เทวดาไม่รักษา

๕. น้ำอสุจิเคลื่อน

@เชิงอรรถ :

@๑ เสียงขับยาว หมายถึงการขับทำนองที่ทำให้อักขระเพี้ยนไปจนเป็นเหตุทำลายวัตร (ข้อปฏิบัติ) ที่ปรากฏ

@ในพระสูตร ปรากฏในคาถาให้สูญหายไป (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๐๙/๘๗, องฺ.ปญฺจก.ฏีกา ๓/๒๐๙-๒๑๐/๙๕)

@๒ หมายถึงจิตในระดับสมถกัมมัฏฐาน และวิปัสสนากัมมัฏฐานต้องมีอันเสื่อมไป (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๐๙/๘๗)