๑๐. สัปปสูตร ที่ ๒

๑๐. ทุติยกัณหสัปปสูตร

ว่าด้วยงูเห่า สูตรที่ ๒

ภิกษุทั้งหลาย งูเห่ามีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เป็นสัตว์มักโกรธ

๒. เป็นสัตว์มักผูกโกรธ

๓. เป็นสัตว์มีพิษร้าย

๔. เป็นสัตว์มีลิ้นสองแฉก

๕. เป็นสัตว์มักทำร้ายมิตร

ภิกษุทั้งหลาย งูเห่ามีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย ในทำนองเดียวกัน มาตุคามมีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เป็นผู้มักโกรธ

๒. เป็นผู้มักผูกโกรธ

@เชิงอรรถ :

@๑ ประทุษร้าย เบียดเบียนแม้มิตรผู้ให้น้ำและโภชนาหารแก่ตน (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๒๙/๙๑)

๓. เป็นผู้มีพิษร้าย

๔. เป็นผู้มีลิ้นสองแฉก

๕. เป็นผู้มักทำร้ายมิตร

ภิกษุทั้งหลาย บรรดาโทษ ๕ ประการนั้น การที่มาตุคามมีพิษร้าย หมายถึง ส่วนมากมาตุคามมีราคะจัด การที่มาตุคามมีลิ้นสองแฉก หมายถึงส่วนมาก มาตุคามมักพูดส่อเสียด การที่มาตุคามมักทำร้ายมิตร หมายถึงส่วนมากมาตุคาม มักนอกใจ

ภิกษุทั้งหลาย มาตุคามมีโทษ ๕ ประการนี้แล

ทุติยกัณหสัปปสูตรที่ ๑๐ จบ

ทีฆจาริกวรรคที่ ๓ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมทีฆจาริกสูตร ๒. ทุติยทีฆจาริกสูตร

๓. อตินิวาสสูตร ๔. มัจฉรีสูตร

๕. ปฐมกุลุปกสูตร ๖. ทุติยกุลุปกสูตร

๗. โภคสูตร ๘. อุสสูรภัตตสูตร

๙. ปฐมกัณหสัปปสูตร ๑๐. ทุติยกัณหสัปปสูตร