๑๐. ยถาภตมัจเฉรสูตร ที่ ๓

[๒๔๐] ปญฺจหิ ภิกฺขเว ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต อาวาสิโก ภิกฺขุ ยถาภตํ นิกฺขิตฺโต เอวํ นิรเย กตเมหิ ปญฺจหิ อาวาสมจฺฉรี โหติ กุลมจฺฉรี โหติ ลาภมจฺฉรี โหติ วณฺณมจฺฉรี โหติ ธมฺมมจฺฉรี โหติ อิเมหิ โข ฯเปฯ ปญฺจหิ ภิกฺขเว ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต อาวาสิโก ภิกฺขุ ยถาภตํ นิกฺขิตฺโต เอวํ สคฺเค กตเมหิ ปญฺจหิ น อาวาสมจฺฉรี โหติ น กุลมจฺฉรี โหติ น ลาภมจฺฉรี โหติ น วณฺณมจฺฉรี โหติ น ธมฺมมจฺฉรี โหติ อิเมหิ โข ฯเปฯ อาวาสิกวคฺโค จตุตฺโถ ฯ ตสฺสุทฺทานํ อาวาสิโก อปฺปิยโสภนา จ ๑ พหูปกาโร อนุกมฺปโก จ ยถาภตญฺจาปิ อวณฺณเคธา ๒ จตุกฺกมจฺเฉรปญฺจเกน จาติ ๒ ฯ _______________ #๑ ม. อาวาสิโก ปิโย จ โสภโน ฯ ยุ. อาวาสิโกปิ โย จ โสภนา ฯ ๒ ม. ตโย #จ วณฺณารหา เจว มจฺฉริยา ทุเวปิ จาติ ฯ ยุ. ยถาภตํ อวณฺณํ จ จตุกฺกมจฺฉรีเยน #จาติ ฯ ทุจฺจริตวคฺโค ปญฺจโม