๑๐. มรณัสสติสูตร ที่ ๒

๑๐. ทุติยมรณสฺสติสุตฺตวณฺณนา

ทสเม ปฏิคตายาติ ๑- ปฏิปนฺนาย. อิติ ปฏิสญฺจิกฺขตีติ เอวํ ปจฺจเวกฺขติ. โส มมสฺส อนฺตราโยติ เอตฺถ ติวิโธ อนฺตราโย ชีวิตนฺตราโย, สมณธมฺมนฺตราโย, ปุถุชฺชนกาลกิริยํ กโรนฺตสฺส สคฺคนฺตราโย เจว มคฺคนฺตราโย จาติ. ตํ สพฺพํปิ สนฺธาเยวมาห. พฺยาปชฺเชยฺยาติ อชิณฺณกาทิวเสน วิปชฺเชยฺย. อธิมตฺโตติ พลวา. ฉนฺโทติ กตฺตุกมฺยตาฉนฺโท. วายาโมติ ปโยควิริยํ. อุสฺสาโหติ อุสฺสาปนวิริยํ. อุสฺโสฬฺหีติ สมฺปาทนวิริยํ. อปฺปฏิวานีติ อนุกฺกณฺฐนา อปฺปฏิสงฺฆรณา. ๒- เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมว.

สารณียวคฺโค ทุติโย.