๑. สามกสูตร
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๒๙๒ · บรรทัด ๗๓๐๗
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๓. อนุตฺตริยวคฺค
๑-๒. สามกสุตฺตาทิวณฺณนา
[๒๑-๒๒] ตติยสฺส ปฐเม สามคามเกติ สามกานํ อุสฺสนฺนตฺตา เอวํ- ลทฺธนาเม คามเก. โปกฺขรณิยายนฺติ โปกฺขรณิยานามเก วิหาเร. อภิกฺกนฺตาย รตฺติยาติ รตฺติยา ปฐมยามํ อติกฺกมฺม มชฺฌิมยาเม สมฺปตฺเต. อภิกฺกนฺตวณฺณาติ อภิกฺกนฺตอติมนาปวณฺณา. เกวลกปฺปนฺติ สกลกปฺปํ. โปกฺขรณิยํ โอภาเสตฺวาติ
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ปติหิตายาติ, ก. ปฏิหิตายาติ ๒ ม. อนุคฺคณฺหนา อปฺปฏิสงฺขรณา โปกฺขรณิยานามกํ มหาวิหารํ อตฺตโน โอภาเสน ผริตฺวา. สมนุญฺโญติ สมานอนุญฺโญ ๑- สมานจิตฺโต. โทวจสฺสตาติ ทุพฺพจภาโว. ปาปมิตฺตตาติ ลามกมิตฺตตา. อิมสฺมึ สุตฺเต ปริหานิยธมฺมาว กถิตา. ทุติเย อปริหานิยธมฺมา
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด