๘. สมยสูตร ที่ ๒

๘. ทุติยสมยสุตฺตวณฺณนา

อฏฺฐเม มณฺฑลมาเฬติ โภชนสาลายํ. จาริตฺตกิลมโถติ ปิณฺฑปาต- จริยาย อุปฺปนฺนกิลมโถ. ภตฺตกิลมโถติ ภตฺตทรโถ. วิหารปจฺฉายายนฺติ วิหารปจฺจนฺเต ฉายาย. ยเทวสฺส ทิวา สมาธินิมิตฺตํ มนสิกตํ โหตีติ ยํเอว ตสฺส ตโต ปุริมทิวสภาเค สมถนิมิตฺตํ จิตฺเต กตํ โหติ. ตเทวสฺส ตสฺมึ สมเย สมุทาจรตีติ ตํเยว เอตสฺส ตสฺมึ สมเย ทิวาวิหาเร นิสินฺนสฺส มโนทฺวาเร สญฺจรติ. โอชฏฺฐายีติ โอชาย ฐิโต ปติฏฺฐิโต. ผาสุกสฺส โหตีติ ผาสุกํ อสฺส โหติ. สมฺมุขาติ กเถนฺตสฺส สมฺมุขฏฺฐาเน. สุตนฺติ โสเตน สุตํ. ปฏิคฺคหิตนฺติ จิตฺเตน ปฏิคฺคหิตํ.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. นิคฺคมนํ วูปสมนํ