๗. เขมสุมนสูตร
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๓๒๐ · บรรทัด ๘๔๙๑
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๗. เขมสุตฺตวณฺณนา
สตฺตเม วุสิตวาติ วุฏฺฐพฺรหฺมจริยวาโส. กตกรณีโยติ จตูหิ มคฺเคหิ กตฺตพฺพํ กตฺวา ฐิโต. โอหิตภาโรติ ขนฺธภารํ กิเลสภารํ อภิสงฺขารภารญฺจ โอตาเรตฺวา ฐิโต. อนุปฺปตฺตสทตฺโถติ สทตฺโถ วุจฺจติ อรหตฺตํ, ตํ ปตฺโตติ อตฺโถ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. สยํชาติยนฺติ ๒ ฉ.ม. หึสนฺติ ๓ ฉ.ม. กิมิเม ๔ ฉ.ม. ปฏิวิชฺฌิตฺวา
@๕ ฉ.ม. ทุสฺสนาการํ ปริกฺขีณภวสํโยชโนติ ขีณภวพนฺธโน. สมฺมทญฺญา วิมุตฺโตติ สมฺมา เหตุนา การเณน ชานิตฺวา วิมุตฺโต. ตสฺส น เอวํ โหติ อตฺถิ เม เสยฺโยติ วาติอาทีหิปิ เสยฺยสฺส เสยฺโยหมสฺมีติ มานาทโย ตโย มานา ปฏิกฺขิตฺตา. น หิ ขีณาสวสฺส "อตฺถิ มยฺหํ เสยฺโย, อตฺถิ สทิโส, อตฺถิ หีโน"ติ มาโน โหติ. นตฺถิ เม เสยฺโยติอาทีหิปิ เตเยว ปฏิกฺขิตฺตา. น หิ ขีณาสวสฺส "อหเมว เสยฺโย, อหํ สทิโส, อหํ หีโน, อญฺเญ เสยฺยาทโย อตฺถี"ติ เอวํ มาโน โหติ.
อจิรปกฺกนฺเตสูติ อรหตฺตํ พฺยากริตฺวา อจิรสฺเสว ๑- ปกฺกนฺเตสุ. อญฺญํ พฺยากโรนฺตีติ อรหตฺตํ กเถนฺติ. หสมานกา มญฺเญ อญฺญํ พฺยากโรนฺตีติ หสมานา วิย กเถนฺติ. วิฆาตํ อาปชฺชนฺตีติ ทุกฺขํ อาปชฺชนฺติ.
น อุสฺเสสุ น โอเมสุ, สมตฺเต โนปนิยฺยเรติ เอตฺถ อุสฺสาติ อุสฺสิตตา เสยฺยปุคฺคลา. โอมาติ หีนา. สมตฺโตติ สทิโส. อิติ อิเมสุ ตีสุปิ เสยฺยหีนสทิเสสุ ขีณาสวา มาเนน น อุปนิยฺยเร น อุปเนนฺติ, น อุปคจฺฉนฺตีติ อตฺโถ. ขีณา สญฺชาตีติ ๒- ขีณา เตสํ ชาติ. วุสิตํ พฺรหฺมจริยนฺติ วุฏฺฐํ มคฺคพฺรหฺมจริยํ. จรนฺติ สญฺโญชนวิปฺปมุตฺตาติ สพฺพสํโยชเนหิ วิมุตฺตา หุตฺวา จรนฺติ. สุตฺเตปิ คาถายปิ ขีณาสโวว กถิโต.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด