๒. ผัคคุณสูตร
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๓๒๗ · บรรทัด ๘๙๔๘
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. ผคฺคุนสุตฺตวณฺณนา
[๕๖]
ทุติเย สมญฺโจปีติ ๔- อุฏฺฐานาการํ ทสฺเสสิ. ปฏิกฺกมนฺตีติ ปริหายนฺติ. โน อภิกฺกมนฺตีติ น วฑฺฒนฺติ. สีสเวฐนํ ทเทยฺยาติ สีสํ เวเฐตฺวา ทณฺฑเกน ๕- สมฺปริวตฺตกํ พนฺเธยฺย. อินฺทฺริยานิ วิปฺปสีทึสูติ ตสฺมึ มรณสมเย ฉ อินฺทฺริยานิ วิปฺปสนฺนานิ อเหสุํ. อตฺถุปปริกฺขายาติ อตฺถานตฺถํ การณาการณํ อุปปริกฺขเน. ๖- อนุตฺตเร อุปธิสงฺขเยติ นิพฺพาเน. อธิมุตฺตํ โหตีติ อรหตฺตผเลน อธิมุตฺตํ โหติ.
@เชิงอรรถ: ๑ สี. มิสฺสีกโรนฺติ ๒ ม. ตสฺส จ ๓ ฉ.ม. ปาเตตุํ
@๔ ฉ.ม. สมโธสีติ ๕ สี. คณฺฑฺเกน ๖ ม. อุปปริกฺขเนน
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด