๑๐. นาคิตสูตร
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๓๐ · บรรทัด ๖๓๖
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๐. นาคิตสุตฺตวณฺณนา
ทสเม อุทฺธํ อุคฺคตตฺตา อุจฺโจ, ราสิภาเวน จ มหา สทฺโท เอเตสนฺติ อุจฺจาสทฺทมหาสทฺทา. เตสุ หิ อุคฺคตุคฺคเตสุ ขตฺติยมหาสาลพฺราหฺมณมหาสาลาทีสุ มหาสกฺการํ คเหตฺวา อาคเตสุ "อสุกสฺส โอกาสํ เทถ, อสุกสฺส โอกาสํ เทถา"ติ วุตฺเต "มยํ ปฐมตรํ อาคตา, มยํ ปฐมตรํ อาคตา, นตฺถิ โอกาโส"ติ เอวํ อญฺญมญฺญํ กเถนฺตานํ สทฺโท อุจฺโจ เจว มหา จ อโหสิ. เกวฏฺฏา มญฺเญ มจฺฉวิโลเปติ เกวฏฺฏา วิย มจฺฉวิโลเป. เตสญฺหิ มจฺฉปจฺฉึ คเหตฺวา อาคตานํ วิกฺกิณนฏฺฐาเน "มยฺหํ เทถ, มยฺหํ เทถา"ติ วทโต มหาชนสฺส เอวรูโป สทฺโท โหติ. มีฬฺหสุขนฺติ อสุจิสุขํ. มิทฺธสุขนฺติ นิทฺทาสุขํ. ลาภสกฺการสิโลกสุขนฺติ ลาภสกฺการญฺเจว วณฺณภณนญฺจ นิสฺสาย อุปฺปนฺนสุขํ.
ตนฺนินฺนาว คมิสฺสนฺตีติ ตํ ตเทว ภควโต คตฏฺฐานํ คมิสฺสนฺติ อนุพนฺธิสฺสนฺติเยวาติ วุตฺตํ โหติ. ตถา หิ ภนฺเต ภควโต สีลปญฺญาณนนฺติ ยสฺมา ตถาวิธํ ตุมฺหากํ สีลญฺจ ญาณญฺจาติ อตฺโถ. มา จ มยา ยโสติ มยา สทฺธึ ยโสปิ มา สมาคจฺฉตุ. ปิยานนฺติ ปิยชนานํ. เอโส ตสฺส นิสฺสนฺโทติ เอสา ปิยภาวสฺส นิปฺผตฺติ. อสุภนิมิตฺตานุโยคนฺติ อสุภกมฺมฏฺฐานานุโยคํ. อสุภนิมิตฺเตติ ราคฏฺฐานิเย อิฏฺฐารมฺมเณ. เอโส ตสฺส นิสฺสนฺโทติ เอโส ตสฺส อสุภนิมิตฺตานุโยคสฺส นิปฺผตฺติ. เอวมิมสฺมึ สุตฺเต อิเมสุ ปญฺจสุ ฐาเนสุ วิปสฺสนาว กถิตาติ.
ปญฺจงฺคิกวคฺโค ตติโย.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด