๓. อุตตริมนุสสธรรมสูตร

๓. อุตตริมนุสสธัมมสูตร

ว่าด้วยญาณทัสสนะที่ยิ่งกว่าธรรมของมนุษย์

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการไม่ได้ ก็ไม่อาจทำให้แจ้ง ญาณทัสสนะที่ประเสริฐอันสามารถ ๑- อันวิเศษยิ่งกว่าธรรมของมนุษย์ ๒- ได้

ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ความหลงลืมสติ

๒. ความไม่มีสัมปชัญญะ

๓. ความไม่คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย

๔. ความไม่รู้จักประมาณในการบริโภค

๕. การหลอกลวง ๓-

๖. การพูดป้อยอ ๔-

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุยังละธรรม ๖ ประการนี้แลไม่ได้ ก็ไม่อาจทำให้แจ้งญาณ- ทัสสนะที่ประเสริฐอันสามารถ อันวิเศษยิ่งกว่าธรรมของมนุษย์ได้

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการได้แล้ว จึงอาจทำให้แจ้งญาณทัสสนะ ที่ประเสริฐอันสามารถ อันวิเศษยิ่งกว่าธรรมของมนุษย์ได้

ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ความหลงลืมสติ

๒. ความไม่มีสัมปชัญญะ

@เชิงอรรถ :

@๑ ญาณทัสสนะที่ประเสริฐอันสามารถ หมายถึงมหัคคตโลกุตตรปัญญา (ปัญญาชั้นโลกุตตระที่ถึงความ

@เป็นใหญ่) อันประเสริฐ บริสุทธิ์ สูงสุด สามารถกำจัดกิเลสได้ (องฺ.ทสก.อ. ๓/๔๘/๓๕๐) อีกนัยหนึ่ง

@หมายถึงญาณทัสสนะที่วิเศษสามารถที่จะทำความเป็นอริยะ ได้แก่ มรรค ๔ ผล ๔ (อริยภาวํ กาตุํ สมตฺถํ

@ญาณทสฺสนวิเสสํ, จตฺตาโร มคฺเค จตฺตาริ ผลานิ) (องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๗๗/๑๕๓)

@๒ ธรรมของมุนษย์ ในที่นี้หมายถึงกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ (องฺ.เอกก.อ. ๑/๔๕/๕๑)

@๓ ดูเชิงอรรถที่ ๑ ปัญจกนิบาต ข้อ ๘๓ (กุหกสูตร) หน้า ๑๕๑ ในเล่มนี้

@๔ การพูดป้อยอ ในที่นี้หมายถึงการพูดป้อยอมุ่งหวังลาภสักการะและชื่อเสียง (องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๗๗/๑๕๓)

๓. ความไม่คุ้มครองทวารในอินทรีย์

๔. ความไม่รู้จักประมาณในการบริโภค

๕. การหลอกลวง

๖. การพูดป้อยอ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุละธรรม ๖ ประการนี้แลได้แล้ว จึงอาจทำให้แจ้งญาณ- ทัสสนะที่ประเสริฐอันสามารถ อันวิเศษยิ่งกว่าธรรมของมนุษย์ได้

อุตตริมนุสสธัมมสูตรที่ ๓ จบ