๗. อโนทิสสูตรที่ ๑

๗. อนวัฏฐิตสูตร

ว่าด้วยความไม่มั่นคง

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้พิจารณาเห็นอานิสงส์ ๖ ประการ สามารถ ทำเขตไม่จำกัด ๑- ในสังขารทั้งปวงแล้วทำอนิจจสัญญาให้ปรากฏได้

อานิสงส์ ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุพิจารณาเห็นว่า

๑. สังขารทั้งปวงจักปรากฏว่าเป็นของไม่มั่นคง

๒. ใจของเราจักไม่ยินดีในโลกทั้งปวง

๓. ใจของเราจักออกไปจากโลกทั้งปวง

๔. ใจของเราจักน้อมไปสู่นิพพาน

๕. สังโยชน์ทั้งหลายของเราจักถึงการละได้

๖. เราจักเป็นผู้ประกอบด้วยสามัญญะ ๒- อันยอดเยี่ยม

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้พิจารณาเห็นอานิสงส์ ๖ ประการนี้แล สามารถทำเขต ไม่จำกัดในสังขารทั้งปวงแล้วทำอนิจจสัญญาให้ปรากฏได้

อนวัฏฐิตสูตรที่ ๗ จบ

๘. อุกขิตตาสิกสูตร

ว่าด้วยนิพพิทาสัญญาเหมือนเพชฌฆาตผู้เงื้อดาบขึ้น

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้พิจารณาเห็นอานิสงส์ ๖ ประการ สามารถ ทำเขตไม่จำกัดในสังขารทั้งปวงแล้วทำทุกขสัญญาให้ปรากฏได้

อานิสงส์ ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุพิจารณาเห็นว่า

๑. นิพพิทาสัญญา(ความกำหนดหมายความเบื่อหน่าย)ในสังขารทั้งปวง จักปรากฏแก่เราเหมือนเพชฌฆาตผู้เงื้อดาบขึ้น

@เชิงอรรถ :

@๑ ทำเขตไม่จำกัด หมายถึงทำเขตไม่จำกัดอย่างนี้ว่า “สังขารประมาณเท่านี้ ไม่เที่ยง นอกนี้จะชื่อว่าไม่เที่ยง

@ก็หามิได้” (องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๑๐๒/๑๕๖)

@๒ สามัญญะ ในทีนี้หมายถึงความเป็นสมณะ ได้แก่ อริยมรรค (องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๑๐๒/๑๕๖)