๑๑. ตัณหาสูตร

[๓๗๗] ๑๐๖ ติสฺโส อิมา ภิกฺขเว ตณฺหา ปหาตพฺพา ตโย จ มานา กตมา ติสฺโส ตณฺหา ปหาตพฺพา กามตณฺหา ภวตณฺหา วิภวตณฺหา อิมา ติสฺโส ตณฺหา ปหาตพฺพา กตเม ตโย มานา มาโน โอมาโน อติมาโน อิเม ตโย มานา

[๑]- ยโต โข ภิกฺขเว ภิกฺขุโน อิมา ติสฺโส ตณฺหา ปหีนา โหนฺติ อิเม จ ตโย มานา อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อจฺเฉชฺชิ ตณฺหํ วิวตฺตยิ สญฺโญชนํ สมฺมา มานาภิสมยา อนฺตมกาสิ ทุกฺขสฺสาติ ฯ อานิสํสวคฺโค ปญฺจโม ฯ #๑ ม. ยุ. ปหาตพฺพา ฯ ตสฺสุทฺทานํ ปาตุภาโว อานิสํโส อนิจฺจํ ทุกฺขมนตฺตโต ๑ นิพฺพานํ ตโย อโนทิสํ วุตฺตา ภวา ตณฺหาย ๒ เต ทสาติ ฯ ทุติยปณฺณาสโก นิฏฺฐิโต ฯ ____________ #๑ ม. อนิจฺจทุกฺขอนตฺตโต ฯ ๒ ยุ. ภวตณฺหาย ... ฯ ปณฺณาสกาสงฺคหิโต วคฺโค ติกวคฺโค ปฐโม