๑๐. อุทธัจจสูตรที่ ๒

[๓๘๗] ๑๑๖ ตโยเม ภิกฺขเว ธมฺมา กตเม ตโย อุทฺธจฺจํ อสํวโร ปมาโท อิเม โข ภิกฺขเว ตโย ธมฺมา อิเมสํ โข ภิกฺขเว ติณฺณํ ธมฺมานํ ปหานาย ตโย ธมฺมา ภาเวตพฺพา กตเม ตโย อุทฺธจฺจสฺส ปหานาย สมโถ ภาเวตพฺโพ อสํวรสฺส ปหานาย สํวโร ภาเวตพฺโพ ปมาทสฺส ปหานาย อปฺปมาโท ภาเวตพฺโพ อิเมสํ โข ภิกฺขเว ติณฺณํ ธมฺมานํ ปหานาย อิเม ตโย ธมฺมา ภาเวตพฺพาติ ฯ ติกวคฺโค ปฐโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ ราคทุจฺจริตวิตกฺก สญฺญาธาตูติ ปวุจฺจติ ๑- อสฺสาทอรติ ตุฏฺฐิ ทุเว จ ๒- อุทฺธจฺเจน วคฺโคติ ฯ ------- @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. วุจฺจติ ฯ ๒ ยุ. โทวจ ... ฯ