๔. ธรรมวิหาริกสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๗๔ · บรรทัด ๒๐๕๘
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๔. ทุติยธมฺมวิหารีสุตฺตวณฺณนา
[๗๔]
จตุตฺเถ อุตฺตรึ จสฺส ปญฺญาย อตฺถํ นปฺปชานาตีติ ตโต ปริยตฺติโต อุตฺตรึ ตสฺส ธมฺมสฺส สห วิปสฺสนาย มคฺคปญฺญาย อตฺถํ นปฺปชานาติ, จตฺตาริ สจฺจานิ น ปสฺสติ นปฺปฏิวิชฺฌตีติ อตฺโถ. เสสวาเรสุปิ เอเสว นโย. เอวเมเตสุ ทฺวีสุปิ สุตฺเตสุ พหุสฺสุโต ภิกฺขุ วิปสฺสนากมฺมิโก โสตาปนฺโน สกทาคามี อนาคามี ขีณาสโวติ ฉ ชนา ธมฺมวิหาริโน นามาติ เวทิตพฺพา.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ. สตฺตสปฺปายาทิสมฺปตฺติกาเล ๒ ฉ.ม. มงฺกุลภตฺตา ๓ ฉ.ม. ปรินิพฺพานกาเล
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด