บทว่า เจโตสมถํ ได้แก่ สมาธิกัมมัฏฐาน.

บทว่า อนนุโลมิเกน ได้แก่ อันไม่สมควรแก่ศาสนา.

บทว่า อติกาเลน ได้แก่ เช้าเกินไป.

บทว่า อติทิวา ได้แก่ เลยเวลาเที่ยงที่เรียกว่ากลางวันไปแล้ว.