บทว่า นาสฺสสฺส ได้แก่ ไม่พึงเป็นที่พอใจของท่าน.

บทว่า สมุทาจเรยฺยาม ได้แก่ พึงกล่าว.

บทว่า สมฺมนฺนติ ได้แก่ ทำการยกย่อง.

บทว่า ยํ ตุโม กริสฺสติ ตุโมว เตน ปญฺญายิสฺสติ ความว่า ศาสดานี้จักทำกรรมใด ท่านก็จักปรากฏด้วยกรรมนั้น.