บทว่า ลภติ จ กาเลน กาลํ เจตโส วิวรํ เจตโส ปสาทํ ความว่า เขายังได้ช่อง กล่าวคือโอกาสที่จิตอันเป็นสมถะและวิปัสสนาเกิดได้และความผ่องใส กล่าวคือความเป็นผู้ผ่องใสด้วยศรัทธาเป็นครั้งคราว.

บทว่า รถิยาย ได้แก่ ระหว่างวิถี.

บทว่า นนฺตกํ ได้แก่ ท่อนผ้าขี้ริ้ว.

บทว่า นิคฺคหิตฺวา ได้แก่ เหยียบแล้ว.