๙. เสขสูตร ที่ ๑

๙. ปฐมเสขสุตฺตวณฺณนา

[๘๙] นวเม เสขสฺสาติ สิกฺขกสฺส สกรณียสฺส. ปริหานายาติ อุปริคุเณหิ ๑- ปริหานตฺถาย. กมฺมารามตาติ นวกมฺเม รมนกภาโว. ภสฺสารามตาติ อลฺลาปสลฺลาเป รมนกภาโว. นิทฺทารามตาติ นิทฺทาย ๒- รมนกภาโว. สงฺคณิการามตาติ คณสงฺคณิกาย รมนกภาโว. ยถาวิมุตฺตํ จิตฺตํ น ปจฺจเวกฺขตีติ ยถา ๓- ยํ จิตฺตํ วิมุตฺตํ, เย จ โทสา ปหีนา, คุณา จ ปฏิลทฺธา, เต ปจฺจเวกฺขิตฺวา อุปริคุณปฏิลาภาย วายามํ น กโรตีติ อตฺโถ. อิติ อิมสฺมึ สุตฺเต สตฺตนฺนํ เสขานํ อุปริคุเณหิ ปริหานิการณญฺจ วุฑฺฒิการณญฺจ กถิตํ. ยญฺจ นาม เสขสฺส ปริหานิการณํ, ตํ ปุถุชฺชนสฺส ปฐมเมว โหตีติ.

เล่มที่ ๒๒ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต๑๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. เสขสูตร ที่ ๑”