๑๐. มธุราสูตร

๑๐. มธุราสุตฺตวณฺณนา

[๒๒๐] ทสเม ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา มธุรายนฺติ เอกํ สมยํ ภควา ภิกฺขุสํฆปริวุโต จาริกํ จรมาโน มธุรํ นครํ ๑- สมฺปาปุณิตฺวา อนฺโตนครํ ปวิสิตุํ อารภิ. อเถกา มิจฺฉาทิฏฺฐิกา ยกฺขินี อเจลา หุตฺวา เทฺว หตฺเถ ปสาเรตฺวา ชิวฺหํ นิลฺลาเฬตฺวา ทสพลสฺส ปุรโต อฏฺฐาสิ. สตฺถา อนฺโตนครํ อปวิสิตฺวา ตโตว นิกฺขมิตฺวา วิหารํ อคมาสิ. มหาชโน ขาทนียโภชนียญฺเจว สกฺการสมฺมานญฺจ อาทาย วิหารํ คนฺตฺวา พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส ทานํ อทาสิ. สตฺถา ตสฺส

อกฺโกสกวคฺโค ทุติโย.

เล่มที่ ๒๒ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต๒๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มธุราสูตร”