๑๐. มธุราสูตร

๑๐. มธุราสุตฺตวณฺณนา

ทสเม ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา มธุรายนฺติ เอกํ สมยํ ภควา ภิกฺขุสํฆปริวุโต จาริกํ จรมาโน มธุรํ นครํ ๑- สมฺปาปุณิตฺวา อนฺโตนครํ ปวิสิตุํ อารภิ. อเถกา มิจฺฉาทิฏฺฐิกา ยกฺขินี อเจลา หุตฺวา เทฺว หตฺเถ ปสาเรตฺวา ชิวฺหํ นิลฺลาเฬตฺวา ทสพลสฺส ปุรโต อฏฺฐาสิ. สตฺถา อนฺโตนครํ อปวิสิตฺวา ตโตว นิกฺขมิตฺวา วิหารํ อคมาสิ. มหาชโน ขาทนียโภชนียญฺเจว สกฺการสมฺมานญฺจ อาทาย วิหารํ คนฺตฺวา พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส ทานํ อทาสิ. สตฺถา ตสฺส

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. มธุรานครํ นครสฺส นิคฺคณฺหนตฺถาย อิมํ สุตฺตํ อารภิ. ตตฺถ วิสมาติ น สมตลา. พหุรชาติ วาตสฺส ปหรณกาเล อุทฺธเตน รชกฺขนฺเธน ปริโยนทฺธา วิย โหติ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

อกฺโกสกวคฺโค ทุติโย.