๒. ผัคคุณสูตร

๒. ผคฺคุนสุตฺตวณฺณนา

[๕๖] ทุติเย สมญฺโจปีติ ๔- อุฏฺฐานาการํ ทสฺเสสิ. ปฏิกฺกมนฺตีติ ปริหายนฺติ. โน อภิกฺกมนฺตีติ น วฑฺฒนฺติ. สีสเวฐนํ ทเทยฺยาติ สีสํ เวเฐตฺวา ทณฺฑเกน ๕- สมฺปริวตฺตกํ พนฺเธยฺย. อินฺทฺริยานิ วิปฺปสีทึสูติ ตสฺมึ มรณสมเย ฉ อินฺทฺริยานิ วิปฺปสนฺนานิ อเหสุํ. อตฺถุปปริกฺขายาติ อตฺถานตฺถํ การณาการณํ อุปปริกฺขเน. ๖- อนุตฺตเร อุปธิสงฺขเยติ นิพฺพาเน. อธิมุตฺตํ โหตีติ อรหตฺตผเลน อธิมุตฺตํ โหติ.

@๔ ฉ.ม. สมโธสีติ ๕ สี. คณฺฑฺเกน ๖ ม. อุปปริกฺขเนน

เล่มที่ ๒๒ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต๓๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ผัคคุณสูตร”