๑๐. ภเวสิสูตร
10. Gavesīsuttavaṇṇanā
[180] Dasame sitaṃ pātvākāsīti mahāmaggeneva gacchanto taṃ sālavanaṃ oloketvā "atthi nu kho imasmiṃ ṭhāne kiñci sukāraṇaṃ uppannapubban"ti addasa kassapabuddhakāle gavesinā upāsakena kataṃ sukāraṇaṃ. Athassa etadahosi "idaṃ sukāraṇaṃ bhikkhusaṃghassa apākaṭaṃ paṭicchannaṃ, handa naṃ bhikkhusaṃghassa pākaṭaṃ karomī"ti maggā okkamma aññatarasmiṃ padese ṭhitakova sitapātukammaṃ akāsi, aggaggadante dassetvā mandahasitaṃ hasi. Yathā hi lokiyamanussā udaraṃ paharantā "kahaṃ kahan"ti hasanti, na evaṃ buddhā. Buddhānaṃ pana haṭṭhapahaṭṭhākāra- mattameva hoti.
Hasitañca nāmetaṃ terasahi somanassasahagatacittehi hoti. Tattha lokiyamahājano akusalato ca catūhi, kāmāvacarakusalato ca catūhīti aṭṭhahi cittehi hasati, sekhā akusalato diṭṭhigatasampayuttāni apanetvā chahi cittehi hasanti, khīṇāsavā catūhi sahetukakiriyācittehi, ekena ahetukakiriyācittenāti pañcahi cittehi hasanti.
Imasmiṃ pana ṭhāne kiriyāhetukamanoviññāṇadhātusomanassasahagatacittaṃ bhagavato pahaṭṭhākāramattaṃ hasitaṃ uppādesi.