อุคคสูตร ที่ ๑

๓. คหปติวคฺค

๑. ปฐมอุคฺคสุตฺตวณฺณนา

ตติยสฺส ปฐเม ปญฺญตฺเต อาสเน นิสีทีติ ตสฺส กิร ฆเร ปญฺจนฺนํ ภิกฺขุสตานํ ปญฺจ อาสนสตานิ นิจฺจํ ปญฺญตฺตาเนว โหนฺติ. เตสุ อญฺญตรสฺมึ อาสเน นิสีทิ. เต ๑- สุณาหีติ เต สุณาหิ, ตํ วา อฏฺฐวิธํ อจฺฉริยํ อพฺภุตธมฺมํ ๒- สุณาหิ. จิตฺตํ ปสีทีติ "พุทฺโธ นุ โข น พุทฺโธ นุ โข"ติ วิตกฺกมตฺตํปิ น อุปฺปชฺชิ, อยเมว พุทฺโธติ จิตฺตุปฺปาโท ปสนฺโน อนาวิโล อโหสิ. สกานิ วา ญาติกุลานีติ อตฺตโน ยาปนมตฺตํ ธนํ คเหตฺวา ญาติฆรานิ คจฺฉตุ. กสฺส โว ทมฺมีติ กตรปุริสสฺส ตุเมฺห ททามิ, อาโรเจถ เม อตฺตโน อธิปฺปายํ. อปฺปฏิวิภตฺตาติ "เอตฺตกํ ทสฺสามิ เอตฺตกํ น ทสฺสามิ, อิทํ ทสฺสามิ อิทํ น ทสฺสามี"ติ จิตฺตํ อุปฺปาเทนฺเตน หิ ปฏิวิภตฺตา นาม โหติ, มยฺหํ ปน น เอวํ. อถโข สํฆิกา วิย คณสนฺตกา วิย จ สีลวนฺเตหิ สทฺธึ สาธารณาเยว. สกฺกจฺจํเยว ปยิรุปาสามีติ สหตฺถา อุปฏฺฐหามิ, จิตฺตีกาเรน อุปสงฺกมามิ.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ตํ ๒ ฉ.ม. อจฺฉริยธมฺม

อนจฺฉริยํ โข ปน มํ ภนฺเตติ ภนฺเต ยํ มํ เทวตา อุปสงฺกมิตฺวา เอวํ อาโรเจนฺติ, อิทํ น อจฺฉริยํ. ยํ ปนาหํ ตโตนิทานํ จิตฺตสฺส อุณฺณตึ นาภิชานามิ, เอตํ ๑- อจฺฉริยนฺติ วทติ. สาธุ สาธุ ภิกฺขูติ เอตฺถ กิญฺจาปิ ภิกฺขุํ อามนฺเตติ, อุปาสกสฺเสว ปน เวยฺยากรณสมฺปหํสเน เอส สาธุกาโรติ เวทิตพฺโพ.