อุคคสูตร ที่ ๒

๒. ทุติยอุคฺคสุตฺตวณฺณนา

ทุติเย นาควเนติ ตสฺส กิร เสฏฺฐิโน นาควนํ นาม อุยฺยานํ, โส ตตฺถ ปุเรภตฺตํ คนฺธมาลาทีนิ คาหาเปตฺวา อุยฺยานกีฬํ ๒- กีฬิตุกาโม คนฺตฺวา ปริวาริยมาโน ๓- ภควนฺตํ อทฺทส. สห ทสฺสเนเนวสฺส ปุริมนเยเนว จิตฺตํ ปสีทิ, สุราปาเนน จ อุปฺปนฺนมโท ตํขณํเยว ปหิยฺยิ. ๔- ตํ สนฺธาเยวมาห. โอโณเชสินฺติ อุทกํ หตฺเถ ปาเตตฺวา อทาสึ. อโสโกติ อมุโก. สมจิตฺโตว เทมีติ "อิมสฺส โถกํ ทมฺมิ, ๕- อิมสฺส พหุกนฺ"ติ เอวํ จิตฺตนานตฺตํ น กโรมิ, เทยฺยธมฺมมฺปน เอกสทิสํ กโรมีติ ทสฺเสติ. อาโรเจนฺตีติ อากาเส ฐตฺวา อาโรเจนฺติ. นตฺถิ ตํ สํโยชนนฺติ อิมินา อุปาสโก อตฺตโน อนาคามิผลํ พฺยากโรติ.